Various Artists

Het Engelse cultlabel in wording, LTM, heeft de taak op zich genomen om alles wat rondom Factory zweeft (weliswaar zonder Joy Division of New Order) her uit te brengen.

Wie Factory zegt moet ook durven toegeven dat er naast de hoop geniale dingen, ook een pak rommel te vinden is en dat is ook meteen het kernwoord van deze compilatiecd.

Robs Records was het label van Rob Gretton, de manager van Joy Division en New Order.

Door de baggy scene in Manchester raakte Rob meer en meer betoverd door de elektronische dansmuziek en toen hij op de deur kwam kloppen bij Factorybaas Tony Wilson om wat danceacts op het label uit te brengen, werd hij vriendelijk de laan uitgestuurd.

“Iedereen heeft een soloproject, dus ik wil ook het mijne” redeneerde Rob en hij startte zijn eigen dancelabel met tal van diverse dansprojecten.

Geen enkel nummer op deze cd haalde ook maar enigszins de voetnoten van de muziekgeschiedenis, laat staan de oren van de luisteraar behalve het minihitje “Ain’t no love” van Sub Sub dat echter twintig jaar na datum hopeloos gedateerd klinkt.

Voor de rest hoor je hier allerlei miskleunen beluisteren die met een beetje geluk aanleunden bij wat A Guy Called Gerald deed (zo zijn Spacer IV en Rack-It best te pruimen).

Voor de rest hoor je hier tweemaal de overbodige electro-avonturen van A Certain Ratio, het geslaagde J-Walk die als een soort van minimal techno klinkt en het enige hoogtepunt van de plaat Beat Club wat eigenlijk een dansproject is van New Order-opperhoofd Bernard Sumner.

Deze cd biedt een overzicht van wat Robs Records te bieden had tot aan de plotse dood van Rob in 1999 (blijkbaar moet er een vloek heersen boven Factory gezien het hoge jonge dodental).

Een release zonder nut behalve als je nu werkelijk absoluut alles van Factory wil bezitten (want in de dromen van Rob zou dit label ooit Factory Dance gedoopt worden).

Didier Becu
07/06/2010