casino maxi1xbet

Dark Entries Logo

749 items

   

EMPUSAE over wat muziek zo allemaal al niet kan
‘Muziek verlost mij even van al mijn angsten’
01/09/2002
 Bookmark and Share

Empusae, de naam zou nu langzaamaan een belletje bij u mogen doen rinkelen. Al jaren timmert Nicolas Van Meirhaeghe onder het pseudoniem Empusae, genoemd naar een monsterachtige bidsprinkhaan en een vampier uit de Griekse mythologie, aan de weg. Sla er het inmiddels historische Blackbook en uw Dark Entries Magazine-back-catalogue maar eens op na. And finally, opportunity knocks. Mede door de steun van ons “Dark demons”-project zal de man tegen het einde van september eindelijk zijn officiële debuut “Funestus” los kunnen laten op eenieder die zich van geen kwaad bewust is. Wat weerhoudt ons dan nog om samen met de mens achter Empusae in een hoekje te kruipen, zodat we hem het een en het ander wetenswaardigs kunnen ontfutselen? En u kent ons onderhand wel al, wij vallen meteen met de deur in huis.

Wat onmiddellijk opvalt bij een optreden van Empusae, is dat het publiek uit zeer uiteenlopende genres komt. Hoe krijg je dat voor elkaar?

Nicolas Van Meirhaeghe: Misschien is het omdat je Empusae niet echt op één vaste stijl kan vastpinnen. Melodie is iets wat ik heel belangrijk vind in muziek, en veel andere mensen zijn er blijkbaar ook nogal vatbaar voor. Hoewel de muziek wel behoorlijk dansbaar is, lukt het mij absoluut niet om een hapklare brok te maken. Ik kan er ook niet aan weerstaan om zoveel verschillende dingen in een nummer te verwerken, zodat ik onmogelijk een repetitieve dansdeun kan maken. Al die elementen samen, maken het misschien voor verschillende mensen interessant. Niet dat ik hier een wonderformule voor heb liggen. Ik ben een zeer gepassioneerd iemand, de muziek en die invloeden borrelen eerder onbewust in mij op.

Hoe lang is de weg die je met Empusae reeds hebt afgelegd?

Van Meirhaeghe: Momenteel ben ik al zeven jaar met Empusae bezig. In het begin was het gewoon een drang om muziek te maken, maar ik heb nooit kunnen vermoeden dat het zo’n impact zou hebben. Ondertussen is Empusae de helft van mijn leven geworden. Als je naar mijn muziek luistert, zou je op het eerste gehoor denken dat het weinig met de electro- en wavescene te maken heeft. Maar groepen als Goethes Erben en Das Ich hadden jaren terug echt een soort van triggereffect voor mij. Je herkent hen nu niet meer onmiddellijk in de muziek, maar onbewust inspireren ze vaak voor de melancholie in de nummers. Het is in de electro-industrialscene dat mijn eerste demo’s zijn beginnen rondgaan. M’n eerste echte optreden vond plaats in Magasin4, en daarna is van het een het ander gekomen. Het heeft vrij lang geduurd voordat men mij is beginnen opmerken, maar dat heeft me de tijd gegeven om voldoende te ontwikkelen. De muziek is nu echt klaar voor de buitenwereld.

Nu is “Funestus”, je officiële debuut op cd, er eindelijk. Hoe voelt dat, en wat zijn de verwachtingen?

Van Meirhaeghe: Oh, ik leef in totale euforie. Nu heb ik mijn grootste droom verwezenlijkt, het uitbrengen van een eigen cd. Alles wat hierna nog komt, is allemaal extra. Dit overtreft eigenlijk mijn stoutste verwachtingen. Natuurlijk koester ik nog een aantal ambities. Het summum zou zijn dat ik filmmuziek kon maken. Het vertrekpunt van Empusae was altijd het maken van muziek bij beelden. Dat zijn niet noodzakelijk beelden uit films. Ik haal bijvoorbeeld ook veel uit boeken. Vooral “Dune” en de wereld van Tolkien zijn steeds gigantische inspiratiebronnen voor mij geweest. Niet in letterlijke zin, maar gewoon puur de sfeer die je voelt bij het lezen van die geweldige verhalen verwerk ik in mijn muziek.

Wat zegt het jou om, net zoals bijvoorbeeld In The Nursery, een soundtrack te fantaseren bij oude stomme films?

Van Meirhaeghe: Dat klinkt ook geweldig. Zeker als het oude horrorfilms zijn, daar hou ik erg van. Het mooie aan die stomme films is dat ze door het ontbreken van tekst boordevol prachtige sfeerbeelden zitten. Er zijn trouwens plannen om samen te werken met een striptekenaar. Hij tekent een verhaal waarvoor ik muziek componeer die op een cd bij het stripalbum zal zitten. Al van bij het begin met Empusae ben ik naarstig op zoek naar iemand die in film doet om mee samen te werken. Voorlopig ben ik nog niemand tegen het lijf gelopen, maar hopelijk komt het er ooit nog van. Bij deze kan ik misschien een oproep lanceren. Ik ben een ongelooflijke filmbuf, zoals ze zeggen. Hoe meer fictie, hoe liever (glimlacht).

Is muziek maken voor jou dan een vorm van escapisme?

Van Meirhaeghe: Absoluut. Bij muziek kan ik wegdromen in de gekste en meest abstracte fantasieën. Dat is net hetgeen ik doe als ik muziek maak. Daarin probeer ik de extremen uit m’n dromen te combineren: iets heel donker dat in de sferen zit, met iets heel romantisch en melancholisch in de melodie. Ik maak graag muziek omdat ik er beter mee kan communiceren dan met woorden. De turbulente wereld waarin we leven beweegt me er toe om af en toe weg te vluchten in muziek. Ik ben nogal een zenuwachtig type, daarom verwerk ik mijn angsten met mijn muziek. Muziek helpt me van het leven te genieten, omdat ik op die momenten niet meer met mijn angsten bezig ben. Muziek verlost mij als het ware even van mijn angsten.

Hoe ervaar jij, gezien je zwaar geplaagd wordt door podiumvrees, jouw muziek dan live?

Van Meirhaeghe: Optreden heeft voor mij iets zeer duaal. Ik kijk er altijd heel erg naar uit om op te treden en bereid me altijd zo goed mogelijk voor. Maar naarmate het optreden nadert, besterf ik het van de zenuwen. Eens op het podium, voel ik plots een hele opluchting die bijna als een exorcisme werkt, en dan ga ik helemaal op in de muziek. Zelf ben ik nogal druk bezig met instrumenten op het podium, maar ik wil zeker niet dat het een statische bedoening wordt. Vandaar dat ik de muziek verrijk met dia’s en filmprojecties. Dat alles wil ik wel zoveel mogelijk zelf onder controle houden. De podiumact voor Empusae is iets dat nog in complete ontwikkeling zit, en ik denk dat het dat altijd wel een beetje zal blijven.

Ondertussen ben je uitgegroeid tot een veelgevraagd livemuzikant bij This Morn’ Omina en Implant. Hoe is dat gegroeid?

Van Meirhaeghe: Het belangrijkste hierbij is dat deze mensen, Mika (TMO) en Len (Implant), bijzonder goede vrienden van mij geworden zijn. Met Len heb ik zelfs een zijproject, Hive. Dat heeft een tijdje stilgelegen, maar nu we onze werkwijze helemaal omgegooid hebben - hij maakt iets dat ik bewerk en weer naar hem stuur - is volgende zomer ons streefdoel om een cd op te nemen. Het klikt echt heel goed met deze mensen, vandaar dat het werkt om samen op het podium te staan. Zij maken beiden totaal andere soorten muziek, en die live spelen maakt het voor mij zeer interessant om deze stijlen te leren kennen. Ik kan me helemaal laten gaan, en leer er ook veel uit dat me helpt om zelf muziek te maken. Door de ervaring slaag ik er in om meer uit mijn eigen apparatuur te halen en er nieuwe dingen mee te doen.

Er heerst blijkbaar tussen artiesten onderling een zeer goede sfeer. Op de releaseparty van onze meest recente “Dark demons”-sampler schoten IC 434, Heyaeb, Gestalt, Propulsion, FeaTuRe, PIA fRAUS en jij echt goed met elkaar op. Fijn om in te vertoeven wellicht?

Van Meirhaeghe: Zeker. Er is echt een band tussen al die mensen. Na optredens komen we altijd samen om muziek met elkaar uit te wisselen, al is die totaal verschillend. Sommigen zijn echt goede vrienden van elkaar geworden, en we proberen elkaar zo vaak mogelijk te helpen. Dat is iets wat een beperkte scene als de onze meer dan goed doet om te kunnen groeien. Helaas leeft die mentaliteit niet bij iedereen. Ik kan sommige organisatoren echt niet begrijpen. Met hun kinderachtige spelletjes lijkt het alsof ze alles kapot willen maken, en dat enkel om er zelf financieel beter van te worden. Gelukkig zijn ze niet allemaal zo. De sfeer bij Divine Comedy Records, dat “Funestus” uitbrengt, is opperbest. Fabrice, die het label runt, maakt er echt werk van om de groepen onder zijn vleugels tot één grote familie te maken. Ook wat ze bij EE Tapes doen is een heel tof voorbeeld, net als jullie bij Dark Entries Magazine met de “Dark demons”-samplers.

Je houdt ook van neofolk. Hoe ga je om met de dubieuze, extreem-rechtse reputatie die dit genre geniet?

Van Meirhaeghe: Dat is iets waar ik het heel moeilijk mee heb en waar ik me erg aan stoor. Zelf ben ik tegen iedere vorm van extremisme. Persoonlijk voel ik mij eerder aangetrokken tot het donkere in deze muziek, zoals je dat ook terugvindt in sprookjes, en tot het melancholische, dat ze uit tradities halen. Maar extreem-rechtse mensen komen op deze muziek af en denken er onvoldoende bij na. Ik denk en hoop dat veel van die artiesten niet echt achter die dubieuze overtuigingen staan, maar ze eerder gebruiken om te choqueren, iets wat ik wel zelf nooit zou doen. Toch moet je er dieper op ingaan en je er geen al te oppervlakkig beeld over vormen. Maar ik voel mij er wel verschrikkelijk bij, wat maakt dat ik niet meer volledig van de muziek kan genieten. Ik hou dus van de muziek zelf, maar haat alle bullshit eromheen.

Verwerk jij soms een boodschap in de muziek van Empusae?

Van Meirhaeghe: Neen. Ik laat de luisteraar alle vrijheid om te interpreteren. In de muziek van Empusae zitten redelijk veel spoken word-samples, maar daar gaat het eerder om de sfeer dan om wat er precies gezegd wordt. Die samples vervangen een beetje de beelden van een live-optreden, die je bij een cd niet kan zien. Het is ook niet de bedoeling een bepaalde sfeer te creëren die ik op de luisteraar wil overbrengen. Ook daar wil ik iedereen totaal vrij in laten. Want het gevoel dat iemand krijgt bij het beluisteren van muziek verschilt van persoon tot persoon. Liefst van al zou ik hebben dat iedere luisteraar zijn eigen fantasie de vrije loop kon laten gaan terwijl hij naar mijn muziek luistert. Zo is Empusae iets persoonlijk voor mij, maar ook iets persoonlijk voor een ander.

hans v. goethem

http://www.empusae.com

HomeContactSitemap
lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuw live audio-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven' van Wardruna

Een jaar na de release van zijn meest recente studio-album 'Kvitravn' (en als opmaat naar de komende live data), presenteert Nordic/dark folk/ambient band Wardruna zijn live-document 'Kvitravn –First Flight of the White Raven'. Dit is een luxe release op 2CD en op digitale formaten waaronder het originele studioalbum ...

lees meer...
NIEUWS 21/01/2022 : Nieuwe single van Darkher

Darkher laat terug van haar horen met de single ‘Lowly Weep’. En we krijgen daarbij ook wat inkijk in een nieuw album ‘The Buried Storm’. Het debuutalbum ‘Realms’ (2016) werd door Dark Entries alvast goed onthaald! Deze nieuwe storm geeft vorm aan de duisternis die op de loer ligt aan de rand van het ...

lees meer...
CD BESPREKING : Remote - Дым / Smoke

Vorig jaar bespraken we twee oudere albums van deze Russen, die na een digitale release een nieuw promorondje kregen. Het waren "The Great Bong Of Buchenwald" uit 2014 (waarmee de band dikke ambras kreeg met Bandcamp maar dat leest u in de review) en “The Gift” uit 2016. En hier zijn ze dan met “Дым ...

Willekeurige selectie 'oudere' CD-besprekingen (zie ook op onze home-page onderaan):
$$$$$$
lees meer...
NIEUWS 18/01/2022 : Het Eindejaarslijstje van Henk Vereecken (Moonchild)

ALBUM TOP 10 2021 Het tweede pandemiejaar 2021 was weer een vruchtbaar jaar aan het muzikale front en leverde een mooi internationaal Top 10 gezelschap op met ook drie Belgische acts. 1. Enzo Kreft: Different World Enzo Kreft overleefde de jaren 80 en staat nog steeds (of liever: weer) aan het wave front. Minimal wave uit Mechelen ...

lees meer...
CD BESPREKING : BySenses - MonoCHROOM

Achter dit project zit Gentenaar Didier Dewachtere, die we reeds kenden van zijn samenwerking met die andere Gentenaar Johan De Paepe alias Owann in het project The Tower Tree. De digitale albums “InSense” (2014) en “5 Jours de Liberté” (2021) meegerekend is dit het vijfde album van BySenses. In 2014 verscheen ...

lees meer...
NIEUWS 17/01/2022 : Dirk Da Davo brengt Kings Of Fools uit

Dirk Da Davo heeft een naam die onuitwisbaar tot het einde der tijden zal gelinkt worden aan The Neon Judgement. Dat sentiment der veler jeugd is al even opgehouden met bestaan. Laat Da Davo er vooral niet de man naar zijn om bij ondertussen vergrendelde pakken te blijven zitten. Met Neon Electronics al even in een uitgebreide bezetting, geheel ...

lees meer...
CD BESPREKING : Miasmatha - Miasmatha

Klaar voor een portie controverse? Miasmatha draagt dit titelloze (mini)album op aan Biopreparat, de onderzoeksorganisatie voor biologische wapens van de Sovjet-Unie dat vanaf 1973 met 30000 werknemers pathogenen en hun remedies (antigiffen, sera, antibiotica) onderzocht. Sinds de ineenstorting van de USSR is de status van het onderzoek onbekend, ...

lees meer...
CD BESPREKING : Черноплодь (Chernoplod') - Черноплодь

Chernoplod’ is een obscure black metal band uit het noorden van Rusland die op dit titelloze album hun eerste 2 demo’s verzamelt. De nummers werden geheel eigen aan de muziekstijl opgenomen op de zolder van een verlaten huis in een net zo verlaten dorp. Het resultaat is black metal zoals die door puristen het liefst gesmaakt ...

lees meer...
CD BESPREKING : Люди На Холме (Lyudi Na Holme) - Дикие Цветы [Wild Flowers]

“Hopende dat ze hiermee niet al hun kruit verschoten hebben, hopen we eveneens op een beloftevolle toekomst van deze uiterst getalenteerde Russen”, alzo besloten we onze bespreking van Nocturnus, het tweede album van Lyudi Na Holme. Ook wel het album van de bevestiging, en lees er de bespreking nog maar eens op na: overtuigen was ...

lees meer...
NIEUWS 04/01/2022 : Het eindejaarslijstje van Danny Quetin

Het eindejaarslijstje van Danny Quetin 2021. Het jaar waar zowat iedereen naar uit keek. Een jaar waar normaal weer normaal mocht zijn. Op enkele opflakkeringen na was het meer van hetzelfde. Tante Mie deed aan gezinsuitbreiding en legde de wereld andermaal het zwijgen op. 2021. Het jaar waarin de zomer eentje was van De Zondvloed. ...